Terapia Manualna

Terapia manualna

Terapia manualna to w skrócie leczenie, za pomocą odpowiednich technik/chwytów, wynikają wprost z diagnostyki wykonanej przez wykwalifikowanego specjalistę. Są nakierowane na wykrycie zaburzeń w obrębie stawów, więzadeł, mięśni oraz wzorców postawy, wzorców ruchowych i oddechowych.

Wykorzystuję się ją w różnych zaburzeniach związanych z aparatem ruchu, może również dotyczyć innych układów.

Historia terapii manualnej

Naukowe podejście do terapii manualnej zapoczątkowano w XIX wieku, kiedy to angielscy lekarze zaczęli za pomocą technik manualnych podejmować próby usprawniania chorych z dysfunkcjami narządu ruchu. Terapia skupiała się głownie na problemach z kręgosłupem. W drugiej połowie XX w. nastąpił znaczący rozwój stosowania medycyny manualnej, określono zasady postępowania leczniczego, harmonogram badania pacjenta przerowadzono liczne badania a także utworzono programy kształcenia terapeutów manualnych (znaczący wkład w tym zakresie mieli m.in. K. Lewit, W. Janda., G. Maitland., F. M. Kaltenborn, B. R. Mulligan, J. Cyriax, a w Polsce Zb. Arkuszewski, A. Rakowski, S. Legocki).

Techniki w terapii manualnej

Terapia manualna jest procesem, nie jednorazową przygodą, dlatego czas trwania,wypracowania i utrwalenia (zaprogramowania) zmian potrzebnym poprawie zdrowia może obejmować kilka wizyt, tak samo jak procesy zaburzeń które często trwają latami powodują już w ostateczności ból. Co nie oznacza że terapia obejmuję tylko czas który pacjent spędza w gabinecie, to jest najmniejsza część pracy – większość to tzw. „zadania domowe” czyli precyzyjne ćwiczenia które pacjent wykonuje w domu by utrwalić terapię.

Terapia manualna może leczyć,rozwiązując przyczynę dolegliwości, lecz gdy doszło do zmian np. zwyrodnieniowych w stawie to raczej będzie terapia łagodzącą ból (wszystko zależy od stopnia degeneracji tkanek). Ból wywołuje łańcuch zdarzeń w całym ciele i jest zjawiskiem wieloukładowej reakcji, która zmierza do odtworzenia utraconej funkcji i działania przeciwbólowego.

Chcąc zadziałać na staw, możemy to zrobić poprzez:

  • układ ścięgnisto-mięśniowy
  • układ nerwowy,
  • układ krwionośny
  • układ kostno-szkieletowy (stawowy)
  • układ limfatyczny

Odpowiednie techniki manualne mają przywrócić właściwy zakres ruchu, zmniejszyć dolegliwości i polepszyć stan funkcjonalny, czyli zdolność wykonywania czynności. Wyróżniamy następujące techniki:

  • mobilizacja
  • trakcja
  • manipulacja

Techniki terapii manualnej są określane przez częstotliwość i amplitudę.

Przyczyny zablokowań w stawach bywają różne. Najczęściej są to:

  • przykurcze mięśniowe
  • dyskopatie
  • zmiany zwyrodnieniowo wytwórcze – osteofity
  • urazy i pourazowa fibroza – zwłóknienie
  • wklinowanie tkanek miękkich do stawu
  • obrzęk korzenia nerwowego – (somatomotoryczny efekt hamowania wg Bürgera)

Terapia kończy się testem reprodukcji objawów, który może potwierdzić nasza hipotezę wyciągniętą ze wstępnego badania.

Tomasz Łukawski

Tomasz Łukawski

Założyciel Tomasz Łukawski osteopatia fizjoterapia masaż. Fizjoterapeuta po Uniwersytecie Jagielońskim Collegium Medicum, obecnie student Medycyny Osteopatycznej na Akademii Osteopatii. Posiada 11-letnie doświadczenie zawodowe, zdobywane w ciężkiej pracy w szpitalach (oddział hematologi, onkologii, pulmonologii, ortopedii i neurologii) oraz przychodni wielospecjalistycznej zajmującej się najbardziej skomplikowanymi przypadkami, różnych specjalizacji z całej Polski. W 2018 r podczas targów "Bliżej zdrowia - bliżej natury" wygłosił obszerny referat po tytułem: "Synteza metod fizjoterapeutycznych jako możliwość holistycznej diagnostyki/leczenia pacjenta". Uczestnik wielu kursów i konferencji naukowych, które poszerzyły horyzonty zawodowej pasji. W wolnych chwilach miłośnik literatury pięknej, sztuki, przyrody oraz jazzu i filmów z Jamesem Bondem.

Zobacz inne nasze wpisy