Tendinopatia ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia

Tendinopatia ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

Anatomia

Stojąc w pozycji anatomicznej głowa długa (nazwa stąd, iż posiada dłuższe ścięgno) położona jest bardziej bocznie od głowy krótkiej. LHBT przebiega w rowku międzyguzkowym kości ramiennej, między guzkiem większym i mniejszym. Zabezpieczona jest przede wszystkim górnym więzadłem łopatkowo-ramiennym oraz więzadłem kruczo-ramiennym. Więzadło poprzeczne ramienia odgrywa przy tym dużo mniejszą rolę niż jak niegdyś sądzono, aczkolwiek wciąż jest ważne przy utrzymaniu ścięgna we wspomnianym rowku. Tuż za więzadłem i nad głową kości ramiennej przebieg ścięgna zmienia kierunek i zmierza do wyrostka nadpanewkowego łopatki. Ta zmiana kierunku sprawia, że praca głowy długiej bicepsa dociska głowę kości ramiennej czyniąc go ważnym stabilizatorem stawu łopatkowo-ramiennego. Jednocześnie jest to pozycja narażona na przyjęcie dużych obciążeń, mogących skutkować podrażnieniem ścięgna, więzadła poprzecznego, bądź zerwania któregoś z nich.

Przyczyny tendinopatii mięśnia dwugłowego ramienia

Podczas wznosu ramienia przodem lub bokiem powyżej poziomu barku, ścięgno bicepsa narażone jest na konflikt z wyrostkiem barkowym łopatki. Prawidłowa biomechanika stawu ramiennego nie pozwala na wystąpienie podrażnienia, jednak istnieje kilka sytuacji, kiedy może do niego dojść.

  1. Przeciążenie wynikające z nagłego szarpnięcia ramieniem powyżej poziomu barku. Dotyczy to losowej sytuacji, kiedy to błąd techniczny w sporcie lub nieprzewidziane okoliczności wpływają na nagłą zmianę toru ruchu ramienia. Dotyczyć to może pływaków, tenisistów lub siatkarzy. Jeśli chodzi o urazy, mogą to być sytuacje, gdzie próbujemy złapać coś ciężkiego ponad głową.
  2. Wśród wspomnianych dyscyplin sportu ruch ramienia ponad poziom barku występuje niezwykle często, co regularnie naraża LHBT na mikrouszkodzenia. W normalnych sytuacjach zdolności regeneracyjne organizmu są w stanie podołać naprawie uszkodzonej tkanki, jednak tylko do pewnego poziomu. W wyniku zbyt dużej częstotliwości treningów lub niewystarczającej regeneracji stan zapalny może stać się na tyle intensywny, że ból wykluczy zawodnika z rozgrywki. Mylącym znakiem jest fakt, że w początkowych stadiach tendinopatii ból znika po rozruszaniu, co daje zawodnikowi złudną nadzieję, że może kontynuować aktywność bez konsekwencji. Prowadzi to jednak do pogłębiania się problemu.
  3. Niewydolność pozostałych stabilizatorów łopatki, przednia niestabilność stawu ramiennego, sztywna część tylnej części torebki stawowej ramienia, zablokowany odcinek piersiowy kręgosłupa, zamknięta klatka piersiowa, wzmożona rotacja wewnętrzna stawu ramiennego i łokciowego mogą na tyle zniekształcić biomechanikę stawu ramiennego, że tendinopatia ścięgna bicepsa może wystąpić nawet u osób wykonujących ruchy ponad głowę sporadycznie.

Objawy tendinopatii mięśnia dwugłowego ramienia

Wszelkie dolegliwości w tej jednostce są typowe dla zbyt intensywnie przebiegającego stanu zapalnego. Jest to ból, obrzęk, tkliwość, zwiększona temperatura oraz sztywność barku. Ból występuję z przodu stawu ramiennego oraz idzie w dół ramienia. W początkowym okresie dokucza tylko przy wznosie ramienia ponad poziom barku, jednak później może być niezwiązany z ruchem i nawet budzić w nocy.

Diagnostyka różnicowa tendinopatii mięśnia dwugłowego ramienia

Jednostka ta ma podłoże mechaniczne, a więc powinniśmy mieć możliwość wywołać lub osłabić dolegliwości za pomocą ruchu. Jeśli nie jest to możliwe, ból nasila się niezależnie od ruchu oraz trwa długo i w tym czasie cały czas się pogarsza, powinniśmy natychmiast skontaktować się z lekarzem pierwszego kontaktu. Powinien on skierować nas do ortopedy, w celu wykluczenia innych jednostek.

Ból barku może promieniować z narządów wewnętrznych. Osteopata lub fizjoterapeuta zajmujący się terapią trzewną jest w stanie zróżnicować to z dolegliwościami mechanicznymi.

Ból w przedniej części ramienia może być wywołany dysfunkcją odcinka szyjnego lub ucisku w górnym otworze klatki piersiowej. Specjalista powinien potrafi to zróżnicować za pomocą specjalistycznych testów.

Diagnostyka tendinopatii mięśnia dwugłowego ramienia

Dostępne testy kliniczne są mało specyficzne i mało wrażliwe dla tej jednostki. Zakłada się, że test Speed’a oraz Hawkinsa powinny wyjść pozytywnie. Symptomy opisywane przez pacjenta zazwyczaj jasno wskazują na dysfunkcję LHBT. W celu jej potwierdzenia stosuje się palpację rowka międzyguzkowego obu ramion, w celu oceny różnicy między nimi. Niektórzy ortopedzi stosują do diagnostyki iniekcje z lidokainy pod kontrolą USG.

RTG pozwala stwierdzić obecność złamania, zapalenia stawów, zerwania stawu barkowo-obojczykowego oraz zwyrodnień. Dopiero USG jest w stanie prawidłowo ocenić stan ścięgna, jednak dolegliwości są wynikiem intensywnego uraz preferowane jest MRI, które może dodatkowo wykluczyć uszkodzenie typu SLAP.

Leczenie tendinopatii mięśnia dwugłowego ramienia

Poniżej przedstawiam co krok po kroku należy zrobić, aby wrócić do funkcjonalności.

  1. Usunięcie bodźca prowokującego, tj. poprawa techniki wykonywanego ruchu, lub tymczasowa rezygnacja z uprawiania prowokującego ruchu.
  2. Poprawa postawy za pomocą ćwiczeń korygujących, rozciągania i mobilizacji. Dotyczy to całego ciała, ale przede wszystkim klatki piersiowej, głowy, stawu ramiennego i łokciowego.
  3. Trening siłowy mięśnia dwugłowego ramienia z naciskiem na fazę ekscentryczną. Powinniśmy trenować biceps za pomocą ruchów w stawie łokciowym. Dostarcza to ścięgnu bodźców do prawidłowego układania się w nim kolagenu. Praca w łokciu prawie zawsze jest nieprowokująca, a przynosi świetne efekty. Powinniśmy trenować również staw ramienny w pełnych możliwych zakresach ruchu. Jeśli jesteśmy pewni, że mechanika naszego ruchu jest dobra, możemy pozwolić sobie na wejście w lekki zakres bólowy; maksymalnie 2 w skali do 10. Odpowiedni trening  oraz dobór obciążenia jest tutaj kluczowy, dlatego zachęcam do konsultacji z trenerem medycznym lub fizjoterapeutą.
  4. Wzmocnienie rotatorów stawu ramiennego. Pozwoli to odciążyć uszkodzone ścięgno.
  5. Głęboki masaż poprzeczny uszkodzonego ścięgna. Pobudzi to produkcję kolagenu niezbędnego do naprawy tkanki, odtwarzając ją oraz utrzymując jej prawidłową ruchomość. Dawkę należy dostosować do pacjenta. Rozpocząć warto od 5 minut 2 razy w ciągu dnia.
  6. Odpowiednie nawodnienie organizmu tj. 2-3 litry wody dziennie. Odwodnione tkanki są mniej odporne na przeciążenia.
  7. Z bodźców fizykalnych pomocne w zmniejszeniu dolegliwości mogą być zimne okłady. Terapia falą uderzeniową, ultradźwiękami oraz laserem może przynieść poprawę.

 Ortopeda może zaproponować leczenia iniekcją sterydową. Należy brać ją pod uwagę, jeśli fizjoterapia nie przynosi skutków przez minimum 8 tygodni, oraz stan jest na tyle poważny, że utrudnia codzienne funkcjonowanie. Iniekcja sterydowa natychmiast usuwa stan zapalny, a co za tym idzie ból. Nie oznacza to jednak wyleczenia. Ścięgno wciąż jest uszkodzone i jeśli zabraknie wyżej wspomnianych elementów ból może powrócić.

Ostatecznością jest zabieg chirurgiczny. Oto zabiegi jakie może zaproponować chirurg.

  1. Tenotomia – przecięcie ścięgna długiej głowy mięśnia dwugłowego ramienia powyżej przejścia przez rowek międzyguzkowy. Pozwala to odciążyć ścięgno.
  2. Tenodeza. Jest to przecięcie LHBT przy przyczepie na guzku nadpanewkowym oraz przeniesienie przyczepu bardziej dystalnie na kości ramiennej.
  3. Dekompresja przestrzeni podbarkowej. Poprzez usunięcie przedniej części wyrostka barkowego powstaje więcej miejsca dla ścięgna bicepsa, co zmniejsza jego prowokacje. Dekompresja może być połączona z tenotomią lub tenodezą.

Pacjent powinien być uprzedzony o możliwych konsekwencjach zabiegu chirurgicznego przez operatora. Zabieg nie jest zwolnieniem z fizjoterapii. Jest ona jego niezbędną kontynuacją.

Bibliografia

  1. Krupp R. J., Kavern M. A., Gaines M. D. et. al. Long Head of the Biceps Tendon Pain: Differential Diagnosis and Treatment. Journal of Orthopaedic & Sports Physical Therapy. 2009; 39; 2: 55-70.
  2. Ahrens P. M., Boileau P. The long head of biceps and associated tendinopathy. Journal of Bone and Joint Surgery. 2007; 89: 1001– 1009.
  3. Cook C., , Hegedus E. Physical exam tests for the shoulder. Orthopedic Physical Examination Tests: An Evidence Based Approach. Pearson Prentice Hall; 2008: 98– 99.
  4. Kelly A. M., , Drakos M.C., Fealy S., Taylor S.A., O’Brien S.J.. and Arthroscopic release of the long head of the biceps tendon: functional outcome and clinical results. American Journal of Sports Medicine. 2005; 33: 208– 213.
  5. Sharma R., , Maffulli N. Biology of tendon injury: healing, modeling and remodeling. The Journal of Musculoskeletal and Neuronal Interactions. 2006; 6: 181– 190.

0 Komentarzy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Sprawdź też...

zapalenie okostnej
Dolegliwości bólowe
Dominik Tabor

Zespół przeciążeniowy przyśrodkowej części piszczeli – Shin splints

Zespół przeciążenia przyśrodkowej części piszczeli piszczeli (Medial tibial stress syndrome, shin splints; wśród sportowców często nazywane „zapaleniem okostnej”) to jedna z częstszych kontuzji przeciążeniowych. Dotyczy ona pojawiającego się stopniowo bólu piszczeli, lokalizującego się najczęściej w przyśrodkowej, najczęściej 1/3 dalszej części piszczeli.

Read More »
przepuklina udowa
Dolegliwości bólowe
Tomasz Łukawski

Przepuklina udowa

Przepuklina udowa jest schorzeniem które jest rzadkim rodzajem przepukliny brzusznej. Mówimy o nim wówczas gdy narządy jamy brzusznej przemieszczają się przez kanał udowy oraz część narządów jamy brzusznej przemieści się przez kanał udowy.

Read More »
dyskopatia kręgosłupa piersiowego
Dolegliwości bólowe
Bartłomiej Biedroń

Dyskopatia kręgosłupa piersiowego

Kręgosłup piersiowy, w skrócie kręgosłup Th – pod względem biomechanicznym jest bardzo wyjątkowym odcinkiem. Zbudowany jest z 12 kręgów, które łączą się z 12 parami żeber i mostkiem, co powoduje ograniczenie jego ruchomości. Jednym z jego schorzeń może być dyskopatia.

Read More »
zespół kanału stępu
Dolegliwości bólowe
David Nachman

Zespół kanału stępu

Dolegliwości pacjenta związane z uciskiem struktur znajdujących się w kanale stępu mogą być różne, tak jak i ich przyczyny. Wspólnym mianownikiem w tym schorzeniu będzie sytuacja, gdzie drażniony będzie nerw piszczelowy.

Read More »

Sprawdź też...

uwięźnięcie nerwu łokciowego
Dolegliwości bólowe
Dominik Tabor

Uwięźnięcie nerwu łokciowego

Każdy z nas doświadczył nieprzyjemnego odczucia związanego z uderzeniem w tylną część łokcia. Powtarzające się urazy w tym regionie mogą prowadzić do uwięźnięcia nerwu i powstania objawów bólowych.

Read More »
złamanie trzonu kości ramiennej
Dolegliwości bólowe
Łukasz Birycki

Złamanie trzonu kości ramiennej

Złamanie trzonu kości ramiennej występuje w wyniku urazu bezpośredniego kończyny górnej, Oprócz unieruchomienia, integralną częścią leczenia jest fizjoterapia.

Read More »
przewlekły ból kości krzyżowej
Dolegliwości bólowe
Dominik Konieczny

Przewlekły ból w obrębie kości krzyżowej

Stopniowo nasilające się dolegliwości w obrębie kości krzyżowej oraz pośladków mogą wynikać z nieprawidłowych napięć mięśniowo- powięziowych kończyn dolnych. Niedoleczone dysfunkcje kolana, stawu skokowego czy biodra, mają ogromny wpływ na odcinek krzyżowy kręgosłupa.

Read More »
ból klatki piersiowej a stres
Dolegliwości bólowe
Dominik Konieczny

Ból klatki piersiowej a przewlekły stres

Ból w klatce piersiowej, odczucie guli w gardle, bóle napięciowe mięśni, czy ogólne zmęczenie organizmu to symptomy przewlekłego pobudzenia stresowego organizmu. Długo utrzymujące się objawy mogą wpłynąć na obniżenie samopoczucia, koncentracji, a także na problemy ze snem.

Read More »