Złamania kompresyjne kręgosłupa lędźwiowego

Anatomia

Złamania kompresyjne dotyczą trzonów kręgów. Są to najbardziej masywne części kręgu, stąd też, by doszło do ich uszkodzenia konieczna jest duża siła bądź silne osłabienie tkanki kostnej. W odcinku lędźwiowym złamaniom kompresyjnym najczęściej ulegają kręgi L1 oraz L2.

Przyczyny złamań kompresyjnych kręgosłupa lędźwiowego

Jak sama nazwa wskazuje, złamanie kompresyjne pojawia się, gdy na kręgosłup zadziała siła kompresująca kręgi, przekraczająca ich wytrzymałość mechaniczną. W wyniku urazu dochodzi do zmiażdżenia tkanki kostnej, może również dojść do pęknięcia trzonu oraz jego rozkawałkowania. Charakterystyczne dla złamań kompresyjnych jest przyjęcie kształtu klina poprzez kręg, który uległ zmiażdżeniu.

Uraz może być spowodowany również przez działanie stosunkowo niewielkiej siły, gdy tkanka kostna jest osłabiona np. w wyniku procesu chorobowego.

Do najczęstszych przyczyn złamań kompresyjnych należą:

  • Osteoporoza
  • Uraz bezpośredni (np. upadek z wysokości)
  • Choroby nowotworowe

Objawy złamań kompresyjnych

Ze względu na silne unerwienie tkanki kostnej, objawy bólowe mogą przybierać intensywny charakter. Do najczęstszych objawów należą:

  • Ból tępy, zlokalizowany centralnie w obrębie kręgosłupa
  • W przypadku podrażnienia struktur nerwowych ból promieniować może w określonym dermatomie, przypisanym do danego poziomu kręgosłupa; pojawiać mogą się objawy neurologiczne
  • Ból nasila się w przypadku wykonywania czynności ruchowych
  • W przypadku złamania w okolicy L1 oraz L2 ból może pojawiać się w górnej części pośladka

Diagnostyka złamania kompresyjnego w odcinku lędźwiowym

Terapeuta powinien wziąć pod uwagę złamanie kompresyjne zawsze, gdy wystąpi bezpośredni uraz. W tym celu wskazane jest odesłanie pacjenta na badanie RTG. Pozytywny wynik badania RTG wymaga konsultacji z chirurgiem, który określi, czy istnieje konieczność leczenia operacyjnego.

Ważne, aby pamiętać, iż złamania kompresyjne mogą mieć charakter przewlekły i występować bez urazu. Charakterystyczne dla takiego stanu jest m. in. obniżenie wysokości ciała oraz zmiana postawy ciała. W przypadku podejrzenia złamania terapeuta niezwłocznie powinien odesłać pacjenta w celu wykonania badań obrazowych.

Leczenie złamania kompresyjnego odcinka lędźwiowego

Istnieją dwie możliwości leczenia: zachowawcze oraz operacyjne.

Leczenie zachowawcze ma na celu przede wszystkim minimalizowanie objawów, stworzenie sprzyjających warunków do gojenia oraz zapobieganie dalszemu uszkodzeniu. W tym celu stosuje się:

  • Unikanie czynności wywołujących ból
  • Terapię tkanek miękkich
  • Pinopresurę
  • Akupunkturę
  • Trening stabilizacyjny
  • Fizykoterapia (laseroterapia wysokoenergetyczna, magnetoterapia, TECAR)

W przypadku złamań niestabilnych można rozważyć zastosowanie gorsetu ortopedycznego.

Chirurg podczas konsultacji może zdecydować o konieczności leczenia operacyjnego. Częstymi zabiegami wykonywanymi w przypadku złamań kompresyjnych kręgosłupa lędźwiowego są wertebroplastyka oraz kyfoplastyka balonowa. Warto pamiętać, iż po leczeniu operacyjnym pacjent powinien podjąć się terapii, by zminimalizować negatywne skutki operacji oraz zapobiec urazom oraz dolegliwościom bólowym w przyszłości.

Treści z serwisu fizjoterapeutaradzi.pl mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy użytkownikiem serwisu a jego lekarzem, fizjoterapeutą czy osteopatą. Serwis ma z założenia charakter informacyjno-edukacyjny co przyczynia się do poszerzenia świadomości
i wiedzy pacjenta, i pozwala dokonać wyboru, które sam, suwerennie podejmuję. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, zawartych w naszym serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z osobą specjalizująca się w danej dziedzinie. Administratorzy nie ponoszą żadnych konsekwencji wynikających
z wykorzystania informacji zawartych w serwisie, z pominięciem i nie przestrzeganiem procedur medycznych w tym badań (przedmiotowego/podmiotowego, diagnostyki, stworzenia planu
terapii itp.)

Dominik Tabor

Dominik Tabor

Magister fizjoterapii, założyciel praktyki Fizjoterapia Tabor oraz witryny Fizjoterapeutaradzi.pl. Absolwent Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz AWF Kraków. Student medycyny osteopatycznej w Still Academy of Osteopathy. Uczestnik wielu szkoleń w kraju i za granicą. Specjalizuje się głównie w medycynie manualnej. Podstawą jego podejścia do pacjenta jest globalne spojrzenie na ciało oraz wnikliwe badanie, pozwalające dokładnie ocenić przyczynę zaburzenia. Doświadczony sportowiec, nieprzerwanie od 2008 roku - zdobywca kilku medali Mistrzostw Polski w lekkiej atletyce i biegach przełajowych. Prywatnie miłośnik gry na gitarze oraz sportu.

Zobacz inne nasze wpisy