Złamanie kości udowej

Złamanie kości udowej

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

Kość udowa jest najdłuższą i zarazem największą kością naszego organizmu. Do jej uszkodzenia dochodzi:

  • przy nadmiernym obciążeniu jak np. u sportowców, żołnierzy
  • podczas upadku i wypadku np. komunikacyjnym
  • przy normalnym obciążeniu lecz z towarzyszącą chorobą metaboliczną u osób starszych
  • niewystarczająca dieta (wapń, białko, D3)
  • długotrwała choroba np. rak kości, choroby układu nerwowego
  • wrodzoną kruchość i łamliwość kości

Złamanie to ze względu na okolicę dzielimy na:

  • górnego odcinka (szyjki, krętarzy; najczęściej osoby starsze z chorobą metaboliczną – osteoporozą)
  • środkowego odcinka (trzonu; silny uraz bezpośredni, najczęściej wieloodłamowe, spiralne)
  • końcowego odcinka (jest to ciężką postać, powstają najczęściej podczas wypadków komunikacyjnych)

Istotnym powikłaniem może być przemieszczeniem odłamów ze złamanej struktury kostnej i uszkodzenia innych tkanek np.więzadeł stawów, tętnic oraz uszkodzenie nerwów.

Objawy złamania kości udowej

Objawy które mogą wskazywać na złamanie struktur kostnych:

  • ból okolicy stawu biodrowego
  • ból się nasila przy obciążeniu kończyny
  • obrzęk kończyny/krwiak
  • nieprawidłowe ustawienie kończyny np. krótsza kończyna, stopa ustanowiona na zewnątrz

Diagnostyka złamania kości udowej

W pierwszej kolejności szczegółowy wywiad podmiotowo/przedmiotowy oraz:

  • RTG dla potwierdzenia złamania i oceny miejsca oraz typu złamania
  • MRI jeśli istnieje podejrzenie uszkodzenia innych tkanek
  • USG Doppler jeśli są ku temu przesłanki

Leczenie złamania kości udowej

W zdecydowanej większości wypadków przeprowadzony jest zabieg operacyjny, który ma na celu jak najszybszy powrót pacjenta do zdrowia. Zespolić elementy kostne można na wiele sposobów, technika zależy od rodzaju złamania:

  • wykorzystanie śrub, gwoździ lub płytek kątowych by scalić odłamki
  • zastąpienie materiałem sztucznym jak endoprotezoplastyka całkowita/częściowa

Chory po zabiegu przyjmuje leki przeciwzakrzepowe, analgetyczne oraz może przyjmować antybiotyki (jeśli istnieje zagrożenie infekcją).

Leczenie złamań u pacjentów w złym stanie ogólnym jest bardziej skomplikowane z powodu iż w pierwszym przypadku pionizacja może nastąpić już w drugiej dobie po zabiegu, tutaj jest zacznie ograniczone ponieważ możliwości pobudzania komórek kościotwórczych które reagują na bodziec kompresyjny praktycznie nie istnieje. U tych pacjentów stosuję się wyciągzakładany na chorą kończynę lub tzw. gipsowy but derotacyjny. Czas trwania takiej terapii może wynieś 6-8 tyg. Ten sposób znacznie sprzyja rozwojowi powikłań (np. zapalenie płuc, odleżyny, zakrzepy) co w konsekwencji często prowadzi do zgonu.

Terapia złamania kości udowej

W pierwszym przypadku, terapii pacjentów po złamaniu i zespoleniu operacyjnym ma na celu najkorzystniej wykorzystać zasoby regeneracji tkanek oraz działanie adekwatne do stanu pacjenta. Najważniejsze będą ćwiczenia o różnym stopniu trudności by kreować ruchomość stawów, zadbać o trofikę mięśni, pobudzackomóreki kościotwórcze, przeciwdziałać obrzękom i zakrzepom.

Zastosowanie technik specjalnych jak mobilizacja naczyń czy manualny drenaż limfatyczny znacznie przyśpieszy wymianie płynów odżywczych które dostarczają potrzebne elementy do regeneracji tkanek. Zastosowanie osteopatycznej terapii blizn w celu minimalizacji restrykcji powięziowych.

Względem postępów wprowadzić można techniki osteopatyczne (w początkowej fazie również), terapię manualną stawów, zwiększanie obciążeń ćwiczeniowy pacjenta oraz doskonalenie funkcji motorycznych.

Odpowiednio zbilansowana dieta jest ważnym elementem by pacjent wrócił w jak najlepszym, jakościowym stanie do zdrowia. W drugim przypadku gdzie pacjent jest skazany na długotrwałe leżenie naszym celem terapeutycznym jest minimalizowanie powikłań takich jak zapalenie płuc, odleżyny czy zakrzepy.

W zależności od stanu ogólnego pacjenta, bo pamiętajmy że to właśnie stan ogólny i niebezpieczeństwo z tym związane wykluczyło pacjenta z zabiegu operacyjnego. Będziemy stosować techniki udrożniania dróg oddechowych, ćwiczeń oddechowych, jeśli to możliwe to drenaż okolicy wolnych od opatrunku.

Ćwiczenia izometryczne stosowane są by podtrzymać trofikę mięśni. Jeśli to możliwe, konieczne jest w miarę częste zmienianie pozycji leżącej z wykorzystaniem materaca przeciwodleżynowego i poduszek dedykowanym najczęstszym miejscom wystąpienia odleżyn (kość krzyżowa, piętowa, potylica).

Jeżeli mamy udokumentowany proces zlewania się kości, spokojnie możemy przystąpić do ćwiczeń w pozycji siedzącej oraz stojącej z odciążeniem np. za pomocą balkonika.

Późniejszy model postępowania nie różni się od tego opisane w pierwszym przypadku. Dieta odpowiednio zbilansowana jest niezwykle ważna, szczególnie jeśli do złamanie było niskoenergetyczne i mamy poświadczoną chorobę metaboliczną lub zespół metaboliczny.

Treści z serwisu fizjoterapeutaradzi.pl mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy użytkownikiem serwisu a jego lekarzem, fizjoterapeutą czy osteopatą. Serwis ma z założenia charakter informacyjno-edukacyjny co przyczynia się do poszerzenia świadomości
i wiedzy pacjenta, i pozwala dokonać wyboru, które sam, suwerennie podejmuję. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, zawartych w naszym serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z osobą specjalizująca się w danej dziedzinie. Administratorzy nie ponoszą żadnych konsekwencji wynikających
z wykorzystania informacji zawartych w serwisie, z pominięciem i nie przestrzeganiem procedur medycznych w tym badań (przedmiotowego/podmiotowego, diagnostyki, stworzenia planu
terapii itp.)

0 Komentarzy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Sprawdź też...

uszkodzeniestawu barkowo-obojczykowego
Dolegliwości bólowe
Dominik Konieczny

Uszkodzenie stawu barkowo-obojczykowego

Urazy barku mogą mieć wiele konsekwencji w postaci uszkodzeń wielu struktur, z których zbudowany jest kompleks barkowy. Ból pourazowy w okolicy górnej części barku, może być związany z uszkodzeniem stawu barkowo-obojczykowego.

Read More »
złamanie kości śródręcza
Dolegliwości bólowe
David Nachman

Złamanie kości śródręcza

Kości śródręcza to najczęściej ulegające złamaniom kości w ręce. Około 90 % złamań tych kości w wyniku uderzeń dotyczy sportowców uprawiających sporty walki, z boksem na czele.

Read More »

Sprawdź też...

bark zamrożony
Dolegliwości bólowe
Dominik Konieczny

Bark zamrożony

Całościowy ból barku nasilający się stopniowo może świadczyć o powstaniu schorzenia pod nazwą „zamrożony bark”. Z powodu postępującego problemu może dojść do bardzo dużego ograniczenia ruchomość stawu ramiennego. W bardzo ostrym stanie pacjent nie jest w stanie wykonać delikatnego ruchu.

Read More »
ból bicepsa
Dolegliwości bólowe
Łukasz Birycki

Tendinopatia ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia

Zapalenie, lub inaczej tendinopatia ścięgna długiej głowy mięśnia dwugłowego ramienia (LHBT) jest stanem zapalnym wspomnianej struktury, za które może odpowiadać wiele przyczyn. Stan ten może być wywołany urazem lub też stopniowo nakładającymi się zmianami przeciążeniowymi.

Read More »
złamanie kompresyjne
Dolegliwości bólowe
Dominik Tabor

Złamania kompresyjne kręgosłupa lędźwiowego

Złamania kompresyjne są jednymi z częstszych uszkodzeń kostnych obszaru kręgosłupa lędźwiowego. Przyczyna leży często w urazie, choć złamanie może wystąpić także w wyniku mechanizmu przewlekłego.

Read More »
kręcz szyjny
Dolegliwości bólowe
Tomasz Łukawski

Kręcz szyjny

Kręcz szyi jest przymusowym, asymetrycznym ustawieniem głowy. Polega na przechyleniu jej do boku z jednoczesną rotacją w stronę przeciwną.

Read More »
układ limfatyczny
Dolegliwości bólowe
Tomasz Łukawski

Problemy neurologiczne w obrębie uda

W obrębie uda zlokalizowane są liczne struktury neurologiczne które mogą ulec miejscowej degeneracji lub mogą przejawiać zaburzenie wynikające z innej części ciała jak np. odc. lędźwiowo-krzyżowy kręgosłupa.

Read More »