Złamanie kości udowej

Złamanie kości udowej

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

Kość udowa jest najdłuższą i zarazem największą kością naszego organizmu. Do jej uszkodzenia dochodzi:

  • przy nadmiernym obciążeniu jak np. u sportowców, żołnierzy
  • podczas upadku i wypadku np. komunikacyjnym
  • przy normalnym obciążeniu lecz z towarzyszącą chorobą metaboliczną u osób starszych
  • niewystarczająca dieta (wapń, białko, D3)
  • długotrwała choroba np. rak kości, choroby układu nerwowego
  • wrodzoną kruchość i łamliwość kości

Złamanie to ze względu na okolicę dzielimy na:

  • górnego odcinka (szyjki, krętarzy; najczęściej osoby starsze z chorobą metaboliczną – osteoporozą)
  • środkowego odcinka (trzonu; silny uraz bezpośredni, najczęściej wieloodłamowe, spiralne)
  • końcowego odcinka (jest to ciężką postać, powstają najczęściej podczas wypadków komunikacyjnych)

Istotnym powikłaniem może być przemieszczeniem odłamów ze złamanej struktury kostnej i uszkodzenia innych tkanek np.więzadeł stawów, tętnic oraz uszkodzenie nerwów.

Objawy złamania kości udowej

Objawy które mogą wskazywać na złamanie struktur kostnych:

  • ból okolicy stawu biodrowego
  • ból się nasila przy obciążeniu kończyny
  • obrzęk kończyny/krwiak
  • nieprawidłowe ustawienie kończyny np. krótsza kończyna, stopa ustanowiona na zewnątrz

Diagnostyka złamania kości udowej

W pierwszej kolejności szczegółowy wywiad podmiotowo/przedmiotowy oraz:

  • RTG dla potwierdzenia złamania i oceny miejsca oraz typu złamania
  • MRI jeśli istnieje podejrzenie uszkodzenia innych tkanek
  • USG Doppler jeśli są ku temu przesłanki

Leczenie złamania kości udowej

W zdecydowanej większości wypadków przeprowadzony jest zabieg operacyjny, który ma na celu jak najszybszy powrót pacjenta do zdrowia. Zespolić elementy kostne można na wiele sposobów, technika zależy od rodzaju złamania:

  • wykorzystanie śrub, gwoździ lub płytek kątowych by scalić odłamki
  • zastąpienie materiałem sztucznym jak endoprotezoplastyka całkowita/częściowa

Chory po zabiegu przyjmuje leki przeciwzakrzepowe, analgetyczne oraz może przyjmować antybiotyki (jeśli istnieje zagrożenie infekcją).

Leczenie złamań u pacjentów w złym stanie ogólnym jest bardziej skomplikowane z powodu iż w pierwszym przypadku pionizacja może nastąpić już w drugiej dobie po zabiegu, tutaj jest zacznie ograniczone ponieważ możliwości pobudzania komórek kościotwórczych które reagują na bodziec kompresyjny praktycznie nie istnieje. U tych pacjentów stosuję się wyciągzakładany na chorą kończynę lub tzw. gipsowy but derotacyjny. Czas trwania takiej terapii może wynieś 6-8 tyg. Ten sposób znacznie sprzyja rozwojowi powikłań (np. zapalenie płuc, odleżyny, zakrzepy) co w konsekwencji często prowadzi do zgonu.

Terapia złamania kości udowej

W pierwszym przypadku, terapii pacjentów po złamaniu i zespoleniu operacyjnym ma na celu najkorzystniej wykorzystać zasoby regeneracji tkanek oraz działanie adekwatne do stanu pacjenta. Najważniejsze będą ćwiczenia o różnym stopniu trudności by kreować ruchomość stawów, zadbać o trofikę mięśni, pobudzackomóreki kościotwórcze, przeciwdziałać obrzękom i zakrzepom.

Zastosowanie technik specjalnych jak mobilizacja naczyń czy manualny drenaż limfatyczny znacznie przyśpieszy wymianie płynów odżywczych które dostarczają potrzebne elementy do regeneracji tkanek. Zastosowanie osteopatycznej terapii blizn w celu minimalizacji restrykcji powięziowych.

Względem postępów wprowadzić można techniki osteopatyczne (w początkowej fazie również), terapię manualną stawów, zwiększanie obciążeń ćwiczeniowy pacjenta oraz doskonalenie funkcji motorycznych.

Odpowiednio zbilansowana dieta jest ważnym elementem by pacjent wrócił w jak najlepszym, jakościowym stanie do zdrowia. W drugim przypadku gdzie pacjent jest skazany na długotrwałe leżenie naszym celem terapeutycznym jest minimalizowanie powikłań takich jak zapalenie płuc, odleżyny czy zakrzepy.

W zależności od stanu ogólnego pacjenta, bo pamiętajmy że to właśnie stan ogólny i niebezpieczeństwo z tym związane wykluczyło pacjenta z zabiegu operacyjnego. Będziemy stosować techniki udrożniania dróg oddechowych, ćwiczeń oddechowych, jeśli to możliwe to drenaż okolicy wolnych od opatrunku.

Ćwiczenia izometryczne stosowane są by podtrzymać trofikę mięśni. Jeśli to możliwe, konieczne jest w miarę częste zmienianie pozycji leżącej z wykorzystaniem materaca przeciwodleżynowego i poduszek dedykowanym najczęstszym miejscom wystąpienia odleżyn (kość krzyżowa, piętowa, potylica).

Jeżeli mamy udokumentowany proces zlewania się kości, spokojnie możemy przystąpić do ćwiczeń w pozycji siedzącej oraz stojącej z odciążeniem np. za pomocą balkonika.

Późniejszy model postępowania nie różni się od tego opisane w pierwszym przypadku. Dieta odpowiednio zbilansowana jest niezwykle ważna, szczególnie jeśli do złamanie było niskoenergetyczne i mamy poświadczoną chorobę metaboliczną lub zespół metaboliczny.

Treści z serwisu fizjoterapeutaradzi.pl mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy użytkownikiem serwisu a jego lekarzem, fizjoterapeutą czy osteopatą. Serwis ma z założenia charakter informacyjno-edukacyjny co przyczynia się do poszerzenia świadomości
i wiedzy pacjenta, i pozwala dokonać wyboru, które sam, suwerennie podejmuję. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, zawartych w naszym serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z osobą specjalizująca się w danej dziedzinie. Administratorzy nie ponoszą żadnych konsekwencji wynikających
z wykorzystania informacji zawartych w serwisie, z pominięciem i nie przestrzeganiem procedur medycznych w tym badań (przedmiotowego/podmiotowego, diagnostyki, stworzenia planu
terapii itp.)

0 Komentarzy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Sprawdź też...

dyskopatia odcinka szyjnego
Dolegliwości bólowe
Tomasz Łukawski

Dyskopatia odcinka szyjnego

Dyskopatia to schorzenia które dotyczy struktury kręgosłupa zwanej krążkiem międzykręgowym. Znajduje się ona pomiędzy kręgami i dzięki swej sprężystości spełnia funkcję amortyzacji sił (wraz z naturalnymi krzywiznami – kifoza, lordoza) które oddziałują na kręgosłup np. podczas skakania. Dyskopatia może wystąpić w różnych segmentach, lecz najczęściej w odcinku lędźwiowym i szyjnym, rzadko w piersiowym

Read More »
kolano skoczka
Dolegliwości bólowe
Bartłomiej Biedroń

Kolano skoczka: entezopatia więzadła rzepki

Kolano skoczka jest potocznie nazwanym przewlekłym schorzeniem spowodowanym entezopatią więzadła rzepki. Patologia tego więzadła spowodowana jest zaburzeniem układu włókien kolagenowych i najczęściej dotyczy osób uprawiających sport, w którym dużą rolę odgrywa wyskok, a więc lekkoatletyka, czy gry zespołowe jak koszykówka i siatkówka.

Read More »
złamanie kości łódeczkowatej
Dolegliwości bólowe
Bartłomiej Biedroń

Złamanie kości łódeczkowatej

Urazy okolicy nadgarstka i ręki są coraz częściej spotykanymi uszkodzeniami naszego organizmu. Wiąże się to zarówno ze wzrostem aktywności sportowej, wykonywaniem pracy manualnej oraz przy użyciu maszyn, a także starzejącym się społeczeństwem. Do najczęstszych złamań spośród kości nadgarstka należy złamanie kości łódeczkowatej.

Read More »
uszkodzenie chrząstki trójkątnej
Dolegliwości bólowe
Bartłomiej Biedroń

Uszkodzenie chrząstki trójkątnej

Uszkodzenie chrząstki trójkątnej (TFCC) jest uszkodzeniem trójkątnego kompleksu chrząstkowo – włóknistego znajdującego się pomiędzy kością łokciową, a kośćmi nadgarstka. Może spowodowane być nagłym urazem lub nagromadzeniem się mikrourazów kompresyjnych nadgarstka prowadzących do uszkodzenia.

Read More »

Sprawdź też...

udar niedokrwienny
Dolegliwości bólowe
Tomasz Łukawski

Udar mózgu krwotoczny – niedokrwienny

Według definicji WHO (1976) udarem mózgu nazywamy zespół kliniczny charakteryzujący się nagłym wystąpieniem ogniskowego, a czasem również uogólnionego, zaburzenia czynności mózgu, którego objawy utrzymują się – jeśli nie spowodują wcześniej zgonu – dłużej niż 24 godziny i nie mają innej przyczyny niż naczyniowa.

Read More »
przykurcz dupuytrena
Dolegliwości bólowe
David Nachman

Przykurcz Dupuytrena

Choroba, o której będzie mowa, statystycznie mocno utrudnia życie osobom po 40 roku życia, w dużej przewadze mężczyznom. W zaawansowanym stadium choroby duża cześć pacjentów decyduje się na zabiegi chirurgiczne.

Read More »
itbs - zespół pasma biodrowo-piszczelowego
Dolegliwości bólowe
Dominik Tabor

ITBS – Zespół pasma biodrowo-piszczelowego

Zespół pasma biodrowo-piszczelowego to stosunkowo częsta kontuzja wśród osób uprawiających bieganie oraz sporty związane z dużą jego ilością. Dolegliwości są związane głównie z bólem bocznej części stawu.

Read More »
zespół cieśni kanału nadgarstka
Dolegliwości bólowe
Bartłomiej Biedroń

Zespół cieśni kanału nadgarstka

Zespół cieśni nadgarstka (CTS) zdarza się stosunkowo często i dotyka około 1% populacji. Najczęściej cierpią osoby w średnim lub podeszłym wieku. Kobiety chorują dwukrotnie częściej niż mężczyźni. CTS rozwija się wskutek ucisku nerwu pośrodkowego na drodze jego przebiegu przez nadgarstek.

Read More »
złamaniekońca dalszego kości promieniowej
Dolegliwości bólowe
Bartłomiej Biedroń

Złamanie końca dalszego kości promieniowej

Złamanie końca dalszego kości promieniowej jest jednym z najczęstszych złamań układu kostnego. Głównie spowodowane jest upadkiem z próbą podparcia się ręką. Najczęściej dotyczy osób starszych.

Read More »
zespół mięśnia gruszkowatego
Dolegliwości bólowe
Dominik Konieczny

Zespół mięśnia gruszkowatego

Ból w ” krzyżach” schodzący do pośladka, a także do nogi może świadczyć o tzw. zespole mięśnia gruszkowatego. Objawy są niemalże takie same jak w przypadku rwy kulszowej. Aby zróżnicować ich pochodzenie oraz kolejno usunąć ból, należy udać się do fizjoterapeuty, osteopaty.

Read More »